Jeetje wat werd het die dag extreem vroeg donker! Het leek wel alsof de zon door middel van een ouderwets zelf ingebouwd snoerschakelaartje, in zo'n veel te dun tweelingkabeltje ineens uit werd geklikt. Natuurlijk was het al een tijdje aan het schemeren maar daar was hij door alle zeer belangrijke dagelijkse beslommeringen niet mee bezig. Dan de lampen maar aan dacht hij op dit vroege tijdstip. Maar zelfs toen hij de dimmers in de huiskamer volledig had opengedraaid zodat de weerstand minimaal was en hij de hoogst mogelijke spanning door de elektriciteitskabels joeg bleef het te donker. Zelfs de snel van zolder gehaalde kaarsen hielpen ook niet om al het licht terug in huis te brengen. Ook de gezelligheid die de doorgaans walmende paraffine stokken met zich meebrengen was blijkbaar niet mee van zolder gekomen. Trouwens het ging hem nu eigenlijk ook alleen maar om licht, gezelligheid was vooralsnog een bijzaak. De gordijnen waren nog open en hij zag hoe mensen buiten, vrolijk zonder...